Δέκα μήνες «κυοφορούσε» η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, το περιβόητο πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία και το έδωσε στη δημοσιότητα, εν μέσω κορωνοϊού. Ένα νομοσχέδιο που είναι μακριά από τις ανάγκες που έχει σήμερα η εκπαίδευση κι από το οποίο απουσιάζει παντελώς, ακόμη και στο ελάχιστο, το όραμα για την παιδεία του παρόντος και του μέλλοντος. Το πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο επιχειρεί μια νεοσυντηρητική οπισθοδρόμηση στην εκπαίδευση κι είναι βγαλμένο από το χρονοντούλαπο των νόμων της ΝΔ, των αρχών της δεκαετίας του 90 (τότε που επανέφεραν τις γραπτές εξετάσεις ανά εξάμηνο στο δημοτικό σχολείο). Ξέθαψαν ακόμη και την επαναφορά της αναγραφής της διαγωγής στους τίτλους των μαθητών, για να δείξουν στο συντηρητικό ακροατήριό τους ότι αυτό που πρωτίστως τους ενδιαφέρει είναι η "τάξη" και η "πειθαρχία" και δευτερευόντως ή και καθόλου η ουσιαστική διαδικασία της μάθησης και της Παιδείας.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με ανακοινώσεις του τις προηγούμενες ημέρες  κάλεσε την πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ. να θέσει τέλος στις «διαρροές» του προς κατάθεση νομοσχεδίου για την εκπαίδευση και με σεβασμό στο δύσκολο έργο που οικογένειες κι εκπαιδευτικοί έχουν επωμιστεί το κρίσιμο αυτό διάστημα, αλλά, κυρίως, στον θεσμικό της ρόλο να μην προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες νομοθετώντας για ζητήματα που απαιτούν ειλικρινή και ουσιαστικό διάλογο, εν μέσω της εφαρμογής των περιορισμών για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Σε μια νέα Π.Ν.Π. με «μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19» , όπως αναγράφεται στο Φ.Ε.Κ. Α΄ 84/13-4-2020,προχώρησε η κυβέρνηση. Ανάμεσα σε όσα ρυθμίζονται με τα εβδομήντα πέντε άρθρα της Πράξης, υπάρχουν και «έκτακτα» θέματα αρμοδιότητας του Υ.ΠΑΙ.Θ. τα οποία δεν είναι άλλα από αυτά που αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν παράγοντα αποσταθεροποίησης του ομαλού κλίματος που έχει ανάγκη η δημόσια εκπαίδευση στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία.